rit naar Khan Terelj
Khan Terelj
-
Het is koud en gelukkig wordt om half zes de kachel al aangemaakt, dat is eerder dan verwacht. We zijn om tien over zessen opgestaan en willen gaan douchen. Het blijkt dat er alleen te weinig water is, een euvel dat we eerder in Mongolië zijn tegengekomen.
In de afgelopen nacht hebben we goed geslapen en het ontbijt buffet is ook uitstekend. We zijn daar om zeven uur naar toe gelopen en er is zelfs bruinbrood en oude kaas. Ze wisten waarschijnlijk dat er een groep Nederlanders en Belgen zijn gekomen. Voordat we vertrekken wilden we nog een bezoek brengen aan de souvenirswinkel, op zoek naar borrelglazen. Deze kopen we in elk land waar we zijn geweest. Jammer genoeg was deze nog niet open, wel het informatiecentrum. Hier staat uitgebreid de herintroductie van het Przewalski paard beschreven.
Om acht uur zijn we vertrokken, terug naar de asfaltweg die we de vorige dag hebben gevolgd richting Ulaanbataar. Feitelijk zouden we dwars de stad door kunnen gaan, alleen zal dat heel erg veel oponthoud geven en de weg aan de andere kant van de stad is opgebroken.
Op een kilometer of zes voor de stad en net na Emeelt hebben we de asfaltweg verlaten, rijden om een bergrug heen en steken de Tuul-rivier over. Dit is de Songino Road. Bij de eerstvolgende T-splitsing gaat onze chauffeur naar links, richting het vliegveld. De andere twee auto’s gaan naar rechts en onze auto moet keren. Even later zoeken we de asfaltweg om het Bogd Khan gebergte weer op. Het asfalt houdt op bij een gloednieuw vierbaans snelweg en we hebben weer een stukje offroad gereden. De weg leidt onder de vierbaan snelweg door en het volgende stuk hebben we ook op de eerste reisdag gereden.
Deze weg leidt ons door Zuunmod, hoofdstad van het Töv district en verder rond het Bogd Khan gebergte richting het Gorkhi-Terelj National Park en weer over de Tull rivier heen. De weg leidt nu langs verschillende ger kampen, omgeven door huizenhoge granietrotsen. We rijden dan naar één bepaald kamp, het Khan-Terelj gercamp. Hier blijven we twee nachten. -

Elephant Seal rock in Gorkhi-Terelk National Park
-
We zijn om twaalf uur aangekomen in het Khan Terelj gerkamp, de laatste van deze reis. In onze ger staan drie losse bedden, de ger is ook wat groter dan we eerder hadden op deze reis. Bij het aankomen in het gerkamp hebben we gehoord dat we een lunch krijgen en daarna naar het Genghis Khan standbeeld gaan. De lunch bestaat uit salade, soep, vlees met aardappelen, pastasalade en een chocoladekoek toe. Het Genghis standbeeld is niet ver weg, het is 40 km rijden en je ziet het al van een grote afstand staan. Het gehele standbeeld is 40 meyter hoog, het onderste deel bestaat uit steen en het paard met Genghis Khan is geheel uit roestvrijstaal opgebouwd. Dat moet schitterend zijn in het zonlicht, jammer genoeg is het zwaar bewolkt bij ons bezoek.
Het geheel staat op een heuvel, het stenen deel bevat winkels, een klein restaurant en een kleine expositie. Verder een grote laars van Genghis Khan en wat afbeeldingen. Met een grote brede trap kan je omhoog naar de eerste verdieping naar een galerij die geheel rondloopt aan de binnenkant van het gebouw. Hiervandaan kan je met de trap omhoog naar hoofd van het paard, je staat daar tussen de manen. Deze trap is nauw en loopt door de staart van het paard cirkelend om de lift heen. Uiteindelijk kom je in het kruis van Genghis Khan naar buiten. Het uitzicht is schitterend en het beeld is ontzettend mooi gemaakt, zeer gedetailleerd.
We zijn nog steeds op zoek naar borrelglazen uit Mongolië en vinden in de winkels op de beganegrond wodka bekers gemaakt van yakhoorn, verder kopen we er een CD en een boekje over de geschiedenis van Mongolië.
Buiten gekomen worden we verrast op een hele groep oude auto’s. Ze doen mee aan de Bejing-Paris rally. Dit is het deel van de oude auto’s. Ze komen uit verschillende landen.
Om kwart voor vijf zijn we terug in het gerkamp, het is een droge dag geweest, wel met veel bewolking en zo nu een dan een zonnetje. Na terugkomst zitten we in de zon op een krukje te genieten en naar de paarden te kijken die tussen de gers doorlopen. Opm zes uur lopen we naar het terras bij het restaurant om wat te drinken, Marion een fles wijn samen met een groepgenoot en Hans neemt bier en om zeven uur is het weer aanschuiven. Deze keer is de eetzaal helemaal vol, er is een grote bus met Koreanen aangekomen en zij eten natuurlijk ook mee. Deze mensen hebben een deel met de transsiberië expres van Bejing naar Moskou gereist, deze trein stop in Ulaanbataar en een bezoek aan het nationale park hoort hierbij.
Het eten is een salade, spaghetti met gehakt en een plak kaas er op. Na het eten zitten we in onze ger met twae andere reisgenoten na te borrelen, niet in mooie glazen maar in kartonnen bekers. Om negen uur wordt de kachel aangemaakt en nadat om tien uur de flessen (wijn en wodka) leeg zijn gaan we naar bed. -

Maatje 300 van de laars van Genghis Khan





