Bezoek aan Tashkent

• Vlucht naar Tashkent

• We gaan voor onze eerste lange reis naar Azië en wel naar het land van de zijderoute. De vlucht naar Oezbekistan is niet rechtstreeks, we vliegen met Turkisch Airlines en zijn overgestapt op Istanbul Atatürk Airport. Dit is de eerste keer dat we met Turkish Airlines en dat we op Istanboel vliegen. Over beide hebben we al veel positieve verhalen gehoord. Dat blijkt ook volledig te kloppen. Service aan boord en op het vliegveld is uitstekend.
  De vlucht naar Istanboel is als een alledaagse vlucht voor ons geweest, vanuit Istanboel naar Tashkent is een hele belevenis voor ons geworden. Van tevoren waren we al heel nieuwsgierig hoe dat gaat. We komen namelijk in contact met culturen die we niet kennen, al vermoeden we wel hoe het er ongeveer aan toe gaat.
  De vlucht is vol en we zien mensen met zeer veel handbagage en vaak gaat op deze vluchten het instappen zeer chaotisch. Klopte nu ook weer, ook al probeert het grondpersoneel de boel gestructureerd te verwerken, het lukt ze niet en ze stoppen er maar mee. Niemand stoort zich echt aan de instructies.

• photo_cameraFoto's van Tashkent
  mapKaart Tashkent met de stadstoer
  

  Internationale vliegveld van Tashkent

• Aankomst in Tashkent

• We zijn om een uur in de nacht aan in Tashkent en het gaat best zeer gestructureerd. We moeten per persoon twee formulieren invullen, op beide komt een stempel en één krijgen we er terug. Buiten het aankomst gebouw wachten we op de rest van de groep, maken kennis en wachten verder tot iemand naar ons toe komt. Na een klein half uur gaan we zelf eens rondkijken en zien dan dat niemand van buiten bij het aankomst gebouw kan komen. Achter een groot hek staan taxichauffeurs en afhalers te wachten en we zien iemand een bord met de naam van het reisbureau ophouden.
  Nadat de gehele groep buiten is gekomen worden we met een bus naar het hotel gebracht, daar krijgen we zeer snel de kamer sleutel en om drie uur liggen we op bed. Dit hotel is een Russische betonnen bouwsel van 16 verdiepingen. Er zijn kamers met Amerikaanse stopcontacten, met Engelse en met Europese. De standaard in Oezbekistan is Europees.
  Onderweg naar het hotel hebben we al geld gewisseld, $200,00 voor Sum 1.200.000,00. In Oezbekistan zijn twee wisselkantoren, de officiële en de officieuze. Bij het officiële krijg je Sum 3000 voor 1 $ of 1 €. Bij het officieuze twee keer zoveel. Wij hebben gewisseld bij ons officiële officieuze, oftewel bij Tahir onze gids.

• 

  "Sum" het betaalmiddel in Oezbekistan

• Tour door Tashkent

• Ontbijt was de volgende morgen om halfnegen en om tien uur stond de bus klaar voor een toer door de staat. We zijn daarbij naar de Barak-khan Madrassah gebracht, van oorsprong een koran school complex. Is nu totaal niet meer in gebruik. Op het terrein staat een Moskee waarin een oorspronkelijke Koran wordt bewaard. Deze is met roet geschreven op perkament van hertevel.
  Daarna zijn we het plein van de “Mourning Mother” gebracht, een oorlogsmonument ter nagedachtenis aan de vele Oezbeken die in de tweede wereldoorlog om het leven zijn gekomen. Het is een mooi beeld van een treurende moeder met een eeuwige vlam, op het plein is zij verder messing plateau’s met de namen van alle omgekomen Oezbeken.
  Vanuit dit plein zijn we de metro van Tashkent ingegaan, uit veiligheidsoogpunt is het niet toegestaan om hier foto’s te maken. De stations zijn nog mooier dan de metrostations van Moskou. We zijn twee haltes met de metro gegaan en uitgestapt bij het Amir Timoer Leng plein. Vandaar naar het restaurant Bakhor gelopen voor de lunch. Na de lunch hadden we vrij tot vier uur. Daarvan hebben we goed gebruik gemaakt om de korte nachtrust aan te vullen.
  Na vier uur zijn we naar het Museum van Applied Arts gegaan en het bekende Navoie Opera en Balley Theater. We zijn om zes uur terug, hebben naar huis gebeld en wat gedronken aan de bar. Om halfacht hebben we met zijn allen gegeten op de bovenste verdieping van het hotel. Het eten is uitstekend, niet duur en best uitgebreid.
  We zijn in een moslimland maar merken daar niets van. Afgezien dat de mensen een donkerder huidtint hebben en een iets andere gezichtsuitdrukking kan je je prima wanen in een stand als Londen, Parijs, New York. Er zijn geen boerka’s te zien en geen hoofddoekjes of andere gezichtsbedekking, verder geen oproepen tot de vijf dagelijkse bidt rituelen. We vragen Tahir en hij vertelt dat Oezbekistan een moslimland is maar geen Islamland. Geloof en politiek zijn strikt gescheiden, mensen hebben de vrijheid om hun geloof op hun eigen manier te belijden zonder enige verplichting. Alleen de Fergana vallei is iets conservatiever.

• 

  Mourning Mother
  Monument voor omgekomen soldaten

Tashkent

• Tashkent is gelegen in de vallei van de Chirchik rivier in het noordoostelijke deel van de republiek op een hoogte van 440-480 meter hoog boven zeeniveau. De vallei is in het noordoosten en oosten omgeven door de Qorajantov en Chotqol bergketens. Het reliëf van het buitenste delen van Tashkent is veelal heuvelachtig gebied en het gehele gebied is tektonisch actief. Dit zijn de meest noordwestelijke uitlopers van het Himalaya gebergte.

• De stad heeft tegenwoordig een oppervlakte van circa 300 vierkante kilometers, het klimaat is warm maar overwegen droog met in januari een gemiddelde temperatuur van -11 graden celcius en in de zomermaanden een gemiddelde temperatuur van 30 graden. De stad heeft 2,7 miljoen inwoners van meer dan 100 nationaliteiten en was de vier na grootste stad van de oude Sovjet unie. Het is de grootste stad in Centraal Azië. De geschiedenis van Tashkent begint in de vallei van de rivier Chirchik. Archeologische onderzoek heeft aangetoond dat het in de 5de en 3de eeuw voor Christus de eerste stad van Kanka was. In de 7de eeuw na christus was het een belangrijke handelsstad tussen Sogdische handelaars en Turkse nomaden. Het lag op de diverse karavaanwegen van de Grote Zijde route. In deze tijd heeft een Arabisch leger van ruim 20.000 man de stad overvallen en keerde huiswaarts met oorlogsschatten. Pas later hebben de Arabieren de stad bezet en geheel verwoest.

• 

  Chirchiq River

• Pas in de 9de eeuw is op 4-5 kilometer van de oude locatie een nieuwe stad gesticht aan de oever van de rivier de Boszu. Dit werd de nieuwe hoofdstad van de Chach vallei en was bij de Arabieren bekend als “Binkat”. Deze stad ontwikkelde zicht tot een domein van ambachtslieden en handel. Om zich te verdedigen tegen aanvallen van Nomadische Arabieren bouwde men een grote muur aan de noordwestelijke rand van de Chirchik Valley tot aan de Syrdarya. Ruines van deze muur zijn nog steeds te vinden en staan bekend onder de naam “Kampirdevor”. De locatie van de allereerste stad en van de Binkath liggen beide binnen de stadgrenzen van huidig Tashkent. De nieuwe stad kwam in de 9de eeuw onder de Samanid regering met de naam Binkath. Kooplieden rusten hier uit met hun karavaan na de lange tocht vanuit China door de woestijnen en bergen voordat ze verder gingen naar Samarkand en Buchara.
  In de 10de eeuw namen de Karakhaniden de stad over en begonnen de locatie verder te versterken, de stad bloeide flink op en kreeg de Turkse naam van Tashkent “Stone Settlement”. In de volgende eeuwen is de stad diverse malen tot de grond vernietigd en in de tijd van de Mongoolse overheersing had de stad geen enkele vorm van betekenis in de gehele omgeving.

• 

  Kaart van Taskhent uit 1865

• Pas aan het einde van de 19de eeuw kreeg de stad weer enige vorm van betekenis met de aanleg van de Tran-Kaspische spoorlijn. De Russische en Oezbeekse spoorwerkers vormde de basis van de communistische revolutie in 1917 en Tashkent werd de hoofdstad van de Turkestan Autonome Socialistische Sovjetrepubliek en werd later het centrum van de oorlog tegen degene die het bolsjewistische regime niet accepteerden. Dit werd zeer gewaardeerd in Moskou en de inspanning van de stad werden in 1924 bekroond met de Red Flag Order.
  In 1930 werd Tashkent de hoofdstad van de nieuwe Oezbeekse Autonome Socialistische Sovjetrepubliek. In 1939 werd het grondgebied van Tashkent uitgebreid tot 90 vierkante kilometers met 550 000 inwoners. In de tweede wereldoorlog is industrie in de stad gevorderd voor het vervaardigen van kleding voor het Rode leger. In 1941 waren in Tashkent 137 actieve fabrieken waarvan 64 bezig waren met het produceren van militaire goederen, zware industrie geproduceerde 60% en de fabricage van de machines en de ijzer-en staalindustrie zorgde dat de stad een belangrijke leidende economische positie kreeg. Na de oorlog is net grondgebied van de stad uitgebreid naar 130 vierkante kilometers. De aardbeving in 26 April 1966 veroorzaakt grote schade aan de industriële installaties, culturele, educatieve en medische kantoren en meer dan 300.000 mensen dakloos werden weergegeven. In de opbouw zijn er betonblokken flats gebouwd die zo karakteristiek zijn voor Sovjet steden

  Het hedendaagse Tashkent is het politieke centrum van onafhankelijk Oezbekistan. In 1983 is op grond van een Unesco besluit de 2000ste verjaardag van Tashkent alom gevierd. Tashkent is altijd zeer prominent bezig om de internationale vrede te bevorderen en daarvoor hebben ze van de UN in 1989 de eervolle titel "Ambassadeur van de vrede" gekregen. In 2007 ontving Tashkent de titel van "De hoofdstad van de islamitische cultuur".

• 

  Memorial van de 1966 Earthquake in Tashkent