Delosgaia

Bergen en woestijn

  • Op weg naar Lake Aydarkul

  • Na vijf volle dagen alleen maar cultuur te hebben gesnoven gaan we naar de woestijn en de bergen. Bergen hebben we al gezien op de dag naar Fergana Vallei daarom zijn we benieuwd wat dit voor bergen zijn.
    Wat we gaan doen is bekijken hoe de nomadische Oezbeek leefde in een yurt en hoe men op het moment leeft van de landbouw in de bergen. Een yurt (Turks) of een ger (Mongools) is een verplaatsbare ronde tent bedekt met huiden of vilt. Ze zijn in gebruik als woning bij rondtrekkende nomaden in de steppen van Centraal Azië. De vloer van een yurt bestaat uit kleden en binnen in de yurt is één grote leef ruimte. Men slaapt op de grond of op een laag bed bedekt met dekens.
    Een yurt wordt al minimaal 3000 jaar gebruikt en de oudste geschriften over een yurt zijn van de Griek Herodotus.
    We verlaten Buchara naar het noorden en volgden de M37. Na ruim een uur rijden stopten we bij de Rabati Malik Caravanserai met waterput. Dit is precies op een dag reisafstand van Buchara voor een karavaan. Onderweg naar Karman zijn we door een gebied met geïrrigeerde landbouwgebieden gekomen. Langs de weg staan wijken met, wat wij Vinex huizen zouden noemen. Alle huizen zijn gelijk met een tuin en een muur eromheen. Dit is voor de mensen die werken in de Samsung fabrieken in de Navoi Free Industrial Economic Zone.
    In Karmana verlaten we de M37 verlaten en gaan naar het noorden. Als we uit de geïrrigeerde landbouwgronden zijn komen we in de woestijn. De weg is smal en van een slechte kwaliteit, we rijden eerst door een heuvellandschap alvorens in een steppe gebied te komen. We zijn onderweg naar Nurata.
    In Nurata hebben we de Chilustin Masjidi moskee met de bijbehorende vijver met heilige vissen bezocht (animistische gebruik). Op een heuveltop naast Nurata zijn ruïnes waarvan men denkt dat ze een paleis van Alexander de Grote zijn geweest. Hij zou in dit paleis hebben bewoond gedurende de voorbereiding van de aanval of Samarkand. In Nurata eten we bij mensen thuis en terwijl we al een tafel zitten komt een Franse groep binnen. We horen dat ze nog naar de moskee en het paleis gaan.

  • Video Thumbnail

    Kamelen, mestkevers en kampvuur

  • Yurt kamp

  • We vervolgen onze weg noordwaarts en Tahir vertelt dat de Fransen ook naar hetzelfde yurt kamp gaan. Wij zijn de enige groepen in dit kamp en Tahir verwacht dat we geen yurt hoeven te delen. Het yurt kamp ligt niet ver van de grens met Kazachstan. Nadat we over een heuveltop komen zien we beneden het Aydarkul meer liggen. Dit meer is een overstort van het Shardara reservoir in de Syr Darja. Het reservoir en de dam liggen beide in Kazchstan alleen ligt het overstort meer in Oezbekistan.
    Wij rijden langs de westoever van het meer richting de grens met Kazachstan. In dit gebied zijn verschillende yurt kampementen en we zijn naar een hiervan gereden. De yurts staan in een chaotische kring met in het midden een kampvuur plaats en banken eromheen. Verder is er een douche met wc-blok en een rond huis met een eetkamer, keuken en overdekte buitenplaats. Elke yurt heeft elektrische licht met één stopcontact.
    Net buiten het kampement lopen een paar neus geringde kamelen rond. Met deze kamelen is het mogelijk om een ritje door de steppe te maken. We hadden gehoopt dat de hemel wolkeloos zou zijn zodat de sterrepracht goed zichtbaar zou zijn, alleen is jammer genoeg de hemel in de loop van de dag dichtgetrokken. Zoals Tahis verwacht weet hij het voor elkaar te krijgen dat we per stel een eigen yurt hebben. De Fransen zullen yurts moeten delen.
    Het avondeten is in de ronde zaal binnen, op elke tafel staan een fles wodka van het huis en schaaltjes. Tahir laat goed zien dat een moslim best wel alcohol drinkt. Hij laat de anderen aan zijn tafel mee drinken en probeert de rest van de groep ook aan de wodka te krijgen. Dit heeft hij in het Russische leger geleerd. Later op de avond is er een optreden van een troubadour en het deel van de groep dat flink van de wodka heeft gedronken gaat uit zijn dak.

  • Kalyan Minaret

    Yurt

  • Sentyab

  • Gedurende de nacht is het warm in de yurt en pas tegen de ochtend koelt het zover af dat we onder de dekens zijn gekropen. Het ontbijt is om half acht de volgende morgen en smaakt ons uitstekend. Na het ontbijten zijn we gelijk weggereden en wel richting het meer. De bus rijdt heel voorzichtig over een zandweg tot vlak bij het meer. Hier staat een omkleedhokje en een aantal mensen van de groep gaat zwemmen. Na het zwemmen rijden we weer terug naar de zuidkant van het meer en slaan naar het oosten. We blijven aan de noordkant van het laaggebergte rijden tot dat we de weg naar Sentyab ingaan. Al vooraan het dorp blijft de bus staan en worden we opgehaald met minibusjes. De weg verderop is te smal voor de bus. De bus van de Fransen staat hier al. Terwijl we wachten op de minibusjes komt iemand naar Hans toelopen en vraagt in zeer gebrekkig Engels om hem te volgen naar de lokale school. Vol trots brengt hij Hans naar het klaslokaal van de Engelse les en de leerlingen zijn heel trots dat ze hun Engels kunnen uitproberen. Een ander deel van de groep is ook gevolgd.
    Na enige tijd komt Tahir ons ophalen omdat de minibusjes zijn gekomen. Hiermee rijden we een aantal kilometers het dal in. Het grootste deel van de bagage is achtergebleven in de bus en we hebben alleen het allernoodzakelijkste meegenomen.
    Er zijn drie minibusjes en die moeten twee keer rijden om iedereen op te halen. Er zijn onvoldoende slaapkamers waardoor er gedeeld moet worden. Tahir wil eerst de mannen van de vrouwen scheiden maar daar zijn we het helemaal niet mee eens. Uit eindelijk wordt er geloot, wij krijgen een andere vrouw van de groep bij ons op de kamer te slapen. Na deze verdeel partij is er de lunch, de middag brengen we verder door zoals we zelf willen. Om vijf uur hebben we met de gehele groep een lange wandeling verder het dal in gemaakt.
    In het dal stroomt een rivier en de oevers zijn flink begroeid met allerlei bomen waaronder fruitbomen. Verder zijn er heel veel akkers die bevloeid worden vanuit de rivier. Langs de hogere hellingen staan veel huizen en elk huis heeft een waterleiding met water uit de rivier. Na terugkomst hebben we gelijk gegeten en de rest van de avond doorgebracht met praten.
    De volgende morgen is het ontbijt om half acht en daarna zijn we gelijk vertrokken met de minibusjes. Terug bij de bus vervolgen we de slechte weg naar het oosten tot in Jizzax. Hier gaan we richting Samarkand. De weg gaat door hetzelfde gebergte waar we de afgelopen nacht hebben doorgebracht alleen zijn de bergen iets hoger geworden.
    Samarkand ligt in tussen drie gebergten en alleen vanuit het westen is er vrije toegang tot de stad. Vanuit de andere drie kanten is de stad alleen te benaderen via smalle, eenvoudig te verdedigen dalen.

  • Xiva westgate

    Sentyab

Lake Aydarkul

  • Aydarkul is een van de mooiste plekjes van de natuur in Oezbekistan met zijn de turquoise zee en de eindeloze stranden van de Darja. Dit wonder van de natuur ligt in noordoost Oezbekistan, zo'n 50 kilometer van de stad van Nurata. Het meer ligt in een bijna onbewoond gebied, in de omgeving wonen niet meer dan 345 families.
    Het meer kent geen natuurlijk bestaan. Het is gevormd in 1969, toen de spil over van het Syr Chardara reservoir de depressie gevuld met zoutafzettingen onder water heeft gezet. De depressie dient als overflow van het reservoir en is nu bekend als Lake Aydarkul. Het meer meet 250 kilometer bij 15 kilometer.
    Tegenwoordig heeft het meer een oppervlakte van meer dan 3000 vierkante kilometer en het ligt op een hoogte van 247 meter boven zeeniveau. Het zoutgehalte van het meer ligt tussen 3-5 gram per liter in het oosten tot aan 8 gram per liter in het westen, Het biedt een prachtige habitat voor flora en fauna. Aan de oevers van dit door de mens veroorzaakte wonder komen vele soorten vogels voor zoals de kroeskoppelikaan, de kleine aalscholver, de roodborst gans, de kleine witbuik en oog eend, de steppekiekendief, witstaart arend, de zwarte gier en vele andere. De meeste zijn alleen inheems voor dit gebied en komen nergens anders voor in dit land.
    In het meer komen heel veel vissoorten voor en hiervoor komen honderden binnen- en buitenlandse mensen naar dit meer toe.

  • Lake Aydarkul

    Lake Aydarkul, ontstaan als overstort van het Shardara Reservoir

  • Nurota

    Nurota werd gesticht als de oude stad Nur, in 327 voor Christus door Alexander de Grote. De overblijfselen van zijn militaire fort in het zuiden van de stad zijn nog steeds te zien vandaag en de watervoorziening systeem dat Alexander had geïnstalleerd wordt nog steeds gedeeltelijk gebruikt.
    De vesting bestond uit verscheidene delen, met Shahristan (de binnenstad) 500×500 meters in grootte, die door een grote muur met torens werd omringd. De bouw van een fort in Nurota had een duidelijk doel, omdat de stad werd gevestigd op een strategische plaats op de grens tussen een agrarisch gebied en een wilde steppe. Dit gebied wordt genoemd in verschillende historische kronieken als een belangrijk strategisch gebied handig voor het verzamelen van een leger voor het aanvallen van naburige landen en als een toevluchtsoord voor rebellen en verschoppelingen.
    De stad is ook beroemd als een moslim bedevaartsoord. Muhammad Narshakhi, die schreef over de geschiedenis van Bukhara in 943, geeft informatie over de nederzetting Nur, gelegen aan de voet van de berg. Narshakhi schreef" veel mensen, die daar begraven zijn, hebben gezien profeet Mohammed". Tijdens de 10e eeuw, pelgrims uit Bukhara en andere plaatsen kwam naar de heilige graven gelegen naast de stad vestingwerken en moskeeën. Momenteel blijven pelgrims de heilige plaatsen bezoeken. Chashma is een bedevaartsoord van gelovigen en een van de belangrijkste religieuze centra van de islam in de regio. Het complex van religieuze constructies "Chasma" (Tadjik woord voor de lente) omvat de lente, een put, moskee "Djuma" en khamom (badhuis). De ronde Djuma moskee werd gebouwd boven de lente en heeft 40 kolommen. De koepel, 16 meter in diameter is een van de grootste in centraal Azië . Op het zuidoosten deel van het complex is een Nur-ata begraafplaats met de begraafplaats van de heilige persoon.
    De bouw van Kariz, een uniek ondergronds waterleidingsysteem in de buurt van Nurota, is ook verbonden met de naam alexander de Grote. Kariz is een oude waterleiding gelegd van de bron van het bronwater naar een plaats waar het kan worden gebruikt. De lengte kan enkele kilometers bereiken. Onderling verbonden putten die werden uitgegraven in enkele meters van elkaar, werden gebruikt voor het reinigen van de pijpleiding systeem. Vandaag vindt het proces plaats om deze oude pijpleidingsystemen nieuw leven in te blazen. Delen van de pijpleidingsystemen in de buurt van Nurota werden hersteld en gebruikt door de lokale bevolking.

  • Nurota

    Nurota met de ruïnes van een paleis van Alexander de Grote